Wanneer mensen mij leren kennen via Dierenoppas Wen zien ze vaak iemand die heel rustig met dieren omgaat.
Iemand die zegt dat alles op het tempo van het dier mag.
Dat er niets geforceerd moet worden.

Maar wat veel mensen niet weten, is dat die visie niet zomaar uit de lucht gevallen is.
Ik leef het elke dag zelf thuis.
Dré, mijn teckel, heeft enorme verlatingsangst.
En de afgelopen maanden hebben mij meer geleerd dan eender welke opleiding ooit zou kunnen.
Over stress.
Over signalen leren lezen.
Over hoe kleine veranderingen soms een enorme impact kunnen hebben.

Toen onze vaste oppas tijdelijk zou wegvallen door zwangerschap, besloten we het eerst zelf te proberen opvangen.
Ik begon tussen afspraken door constant over en weer naar huis te rijden omdat we dachten dat dit beter zou zijn voor Dré.
Maar met tijd besef je soms dat goedbedoelde oplossingen niet altijd de juiste oplossing zijn.
Niet voor hem, maar ook niet voor mij.
Altijd snel tussendoor naar huis rijden, constant plannen aanpassen en mijn agenda volledig rond hem proberen bouwen… het werd mentaal en praktisch gewoon heel zwaar.
Zeker als zelfstandige moet ik ook blijven werken en financieel rond geraken.
Daarom hebben we beslist om zijn begeleiding opnieuw op te starten en extra professionele ondersteuning te zoeken in de vorm van een nieuwe oppas erbij.
Zodat er terug meer rust, duidelijkheid en routine kan komen voor iedereen.
En eerlijk? Dat is niet altijd gemakkelijk.
Er zijn voorlopig niet veel echt goede momenten.
Soms alleen kleine momentjes waarop het nét iets beter gaat dan anders.
Soms kom ik thuis en is het een beetje rustiger geweest.
Soms hoor ik via de camera even minder stress.
En soms zijn er dagen waarop alles terug volledig lijkt in te storten.
Dat zijn de dingen die je meestal niet ziet online.
Maar misschien begrijp ik gevoelige honden net daarom goed.
Omdat ik weet hoe zwaar het soms kan zijn.
Hoe machteloos je je soms voelt als baasje.
En hoeveel schuldgevoel erbij kan komen kijken.
Daarom geloof ik zo hard in rustige begeleiding.
Geen druk.
Geen “hij moet daar maar door”.
Geen perfect plaatje.
Gewoon kijken naar wat een dier nodig heeft.
En van daaruit verder werken.
Achter Dierenoppas Wen zit niet alleen iemand die voor dieren zorgt.
Maar ook iemand die elke dag probeert het beste te doen voor haar eigen honden.
